عامل سود

فاکتور سود یکی از راه های بررسی سودآوری تنظیم ریسک است. فاکتور سود در نظر می گیرد که برای هر دلار که در همان استراتژی از دست داده ایم می توانیم پول بدست آوریم. مهمترین ویژگی این عامل ، اندازه گیری ریسک با مقایسه صعود به نزولی است. ضریب سود به عنوان سود ناخالص تقسیم شده توسط ضرر ناخالص تعریف می شود (B. Dormeier 2011 ، s 198).

Buff Dormeier در کارهای ادبی خود با عنوان "سرمایه گذاری با تجزیه و تحلیل حجم: شناسایی ، دنبال کردن و سود از روند" این مثال را ارائه دهید: "به عنوان مثال ، یک شماره ممکن است 40،000 دلار ضرر و 50،000 دلار سود ناخالص ایجاد کند ، در حالی که شماره دوم ممکن است 10،000 دلار ایجاد کنددر ضرر و 20،000 دلار سود ناخالص. هر دو شماره سود خالص 10،000 دلار ایجاد می کنند. با این حال ، یک سرمایه گذار می تواند انتظار داشته باشد برای هر دلار از دست رفته در سیستم اول 1،25 دلار درآمد کسب کند اما برای هر دلار از دست رفته در سیستم دوم 2 دلار است. آمار 1 دلار، 25 و 2 دلار عامل سود "(B. Dormeier 2011 ، S. 198).

سود ناخالص

سود ناخالص سود یک شرکت پس از کسر هزینه های مستقیم از درآمد خالص فروش است. سود ناخالص در صورتحساب درآمد یک شرکت ظاهر می شود و ممکن است با کم کردن هزینه کالاهای فروخته شده از درآمد محاسبه شود. این آمار را می توان در صورتحساب درآمد یک شرکت یافت (R. Gildersleeve 1999 ، s 5).

از دست دادن ناخالص

ضرر ناخالص مبلغ پولی است که شرکت هزینه ای از قبیل حقوق و دستمزد ، خرید تجهیزات ، هزینه های وظیفه و هزینه های لیزینگ را پرداخت کرده است. مبلغ محاسبه شده ، رقم متعادل کننده است که به عنوان بخشی از متعادل کردن حساب در طرف اعتبار قرار می گیرد (M. A. Lim 2015 ، s 920-925).

تفاوت بین فاکتور سود و سایر آمار

هم مهمترین تفاوت و هم بزرگترین مزیت سود که آن را از سایر آمار جدا می کند ، امکان استفاده از فاکتور سود برای مقایسه بازارهای دیگر است. آمار دیگر ، مانند سود کل و حداکثر کاهش نمی تواند دقیقاً با همان آمار از بازارهای مجزا مقایسه شود. ضریب سود بین بازارهای مختلف عادی می شود. هنگامی که ما عملکرد استراتژی تجارت را در طیف گسترده ای از بازارها محاسبه می کنیم ، سود کل را به عنوان تنها عامل راهنما برای انتخاب نمونه کارها صرف می کنیم. پس از آن ، به نظر می رسد که فاکتور سود بهترین آماری برای مقایسه یک بازار به طور مساوی با دیگری است (G. Pruitt ، J. R. Hill 2003 ، S. 92).

جان جی مورفی با توصیف مشکل استفاده از ابزارهای بصری در طیف گسترده ای از بازارها از این طریق: "فصل های قبلی ابزارهای لازم را برای انجام تجزیه و تحلیل بصری از بازارهای مالی ارائه می دهند. این مواد عمداً از توصیف جامع بازار موجود جلوگیری می کنندشاخص ها برای تأکید بر کسانی که مفیدترین هستند. این تمرکز همچنین ابزارهای بصری منتخب را برای شما فراهم می کند که می تواند در طیف گسترده ای از بازارها و کلاس های دارایی مورد استفاده قرار گیرد. مقیاس یک سیستم نسبتاً ساده در جستجوی عملکرد برتر مورد نیاز است "(J. J. Murphy 2009 ، s 47)

فاکتور سود تعدیل شده

جورج پرویت و جان آر. هیل در کار ادبیات خود با توصیف فاکتور سود تعدیل شده از این طریق: "ضریب سود تعدیل شده یک آمار عملکرد حتی بهتر است. ضریب سود تعدیل شده با تقسیم سود ناخالص تعدیل شده با ضرر ناخالص تنظیم شده محاسبه می شود. سود ناخالص تنظیم شده/ضرر با کم کردن/اضافه کردن ریشه مربع معاملات برنده/از دست دادن از تعداد کل معاملات برنده/باخت و ضرب نتیجه با متوسط تجارت برنده/از دست دادن ، یعنی کاهش سود و افزایش ضرر محاسبه می شود. "(G. Pruitt، J. R. Hill 2003 ، S. 92). در کلمات ساده ، فاکتور سود تنظیم شده مبلغ ساخته شده در مورد مبلغ از دست رفته ، برای یک سناریوی بدترین حالت در طول دوره مشخص را نشان می دهد. با تعریف ، یک ارزش بزرگتر از 1 به این معنی است که استراتژی سود خالص خالص مثبت دارد.

نمونه هایی از فاکتور سود

• سیستم معاملاتی: یک سیستم معاملاتی ممکن است دارای ضریب سود 2. 0 باشد ، به این معنی که برای هر دلار از دست رفته دو دلار درآمد داشته است.
• نمونه کارها: نمونه کارها یک سرمایه گذار ممکن است دارای ضریب سود 3. 2 باشد ، به این معنی که برای هر دلار از دست رفته سه دلار و بیست سنت به دست آورده است.
• صندوق های متقابل: یک صندوق متقابل ممکن است دارای یک عامل سود 1. 5 باشد ، به این معنی که برای هر دلار از دست رفته یک دلار و پنجاه سنت کسب کرده است.
• صندوق های پرچین: یک صندوق پرچین ممکن است از 45/5 سود سود داشته باشد ، به این معنی که برای هر دلار از دست رفته چهار دلار و پنجاه سنت به دست آورده است.
• Futures Commodity: یک معامله گر آینده کالا ممکن است یک عامل سود 2. 7 داشته باشد ، به این معنی که برای هر دلار از دست رفته دو دلار و هفتاد سنت به دست آورده است.

مزایای فاکتور سود

ضریب سود ابزاری مهم برای ارزیابی عملکرد یک استراتژی معاملاتی است زیرا امکان مقایسه بازده بالقوه با خطرات احتمالی را فراهم می کند. مزایای این متریک شامل موارد زیر است:

• این یک عدد واحد را ارائه می دهد که عملکرد کلی استراتژی را خلاصه می کند - هرچه تعداد آنها بالاتر باشد ، عملکرد استراتژی بهتر می شود.
• این هم معاملات مثبت و هم منفی یک استراتژی را در نظر می گیرد ، بنابراین یک اندازه گیری جامع تر از بازده های تنظیم شده ریسک ارائه می دهد.
• این امر به معامله گران این امکان را می دهد تا استراتژی های مختلف را با یکدیگر مقایسه کنند و مشخص کنند که کدام یک سودآورتر است و کدام یک نسبت ریسک کمتری دارد.
• این به معامله گران کمک می کند تا استراتژی هایی را که برای مشخصات ریسک و اهداف سرمایه گذاری مناسب هستند ، شناسایی کنند.
• همچنین می توان از آن برای ارزیابی عملکرد یک سیستم معاملاتی در طول زمان و شناسایی روند عملکرد استفاده کرد.

محدودیت های عامل سود

عامل سود ابزاری مفید برای اندازه گیری سودآوری تنظیم ریسک از یک استراتژی معاملاتی است ، اما محدودیت های مختلفی دارد:

• بزرگی سود و ضرر را در نظر نمی گیرد. به عبارت دیگر ، میزان پول به دست آمده یا از دست رفته در تجارت خاص را در نظر نمی گیرد.
• این امر در مدت زمان معاملات عامل نیست. این فقط به سود و ضررهای همان استراتژی در یک مقطع زمانی معین نگاه می کند.
• این میزان سرمایه ای را که برای تولید سود و زیان استفاده می شود ، در نظر نمی گیرد.
• این امکان وجود ندارد که بین استراتژی های معاملاتی که در طولانی مدت موفق هستند و مواردی که در کوتاه مدت موفق هستند ، تمایز قائل شود.
• این قوام یک استراتژی تجارت را اندازه گیری نمی کند. این فقط سودآوری خود را اندازه گیری می کند.

سایر رویکردهای مربوط به فاکتور سود

علاوه بر فاکتور سود ، چندین روش دیگر برای اندازه گیری سودآوری تنظیم ریسک از یک استراتژی معاملاتی وجود دارد. این شامل:

• نسبت شارپ ، که بازده اضافی استراتژی را نسبت به نرخ بدون ریسک اندازه گیری می کند ، که بر اساس خطر استراتژی تقسیم می شود.
• نسبت Sortino ، که شبیه به نسبت شارپ است ، اما فقط خطر نزولی استراتژی را در نظر می گیرد.
• نسبت Calmar ، که میانگین بازده سالانه یک استراتژی را اندازه گیری می کند ، با حداکثر کاهش آن تقسیم می شود.
• نسبت استرلینگ ، که میانگین بازده سالانه یک استراتژی را اندازه گیری می کند ، با میانگین نوسانات سالانه تقسیم می شود.

در نتیجه ، عامل سود فقط یکی از روشهای مختلف برای اندازه گیری سودآوری تنظیم ریسک است و بسیاری از رویکردهای دیگر وجود دارد که می تواند برای به دست آوردن بینش در یک استراتژی تجارت استفاده شود.

منابع

• Dormeier B. (2011) ، سرمایه گذاری با تجزیه و تحلیل حجم: شناسایی ، دنبال کردن و سود از Trends ، Ft Press
• Gildersleeve R. (1999) ، کسب و کار برنده: نحوه استفاده از تجزیه و تحلیل مالی و معیارها برای پیشی گرفتن از رقابت خود ، انتشارات حرفه ای خلیج فارس
• Katz H. C. ، Meltz N. M. (1991) ، تقسیم سود و درآمد کارگران خودرو: ایالات متحده در مقابل کانادا ، "روابط صنایع" ، جلد. 46 ، شماره 3
• Lim M. A. (2015) ، کتابچه راهنمای تحلیل فنی + بانک آزمون: راهنمای جامع پزشک برای تجزیه و تحلیل فنی ، جان ویلی و پسران
• Long R. J. (1997) ، انگیزه های تقسیم سود: مطالعه رئیس اجرایی کانادایی ، "روابط صنایع" ، جلد. 52 ، شماره 4
• Murphy J. J. (2009) ، سرمایه گذار بصری: چگونه می توان روند بازار را مشاهده کرد ، جان ویلی و پسران
• Nguyen T. N. M. ، Tran P. T. (2015) ، عوامل مؤثر بر رفتارهای مدیریت مالی شخصی: شواهدی از ویتنام ، "مجموعه مقالات کنفرانس دوم آسیا و اقیانوسیه در زمینه تجارت جهانی ، اقتصاد ، امور مالی و علوم اجتماعی"
• Pruitt G. ، Hill J. R. (2003) ، ساختمان سیستم های تجاری برنده با تراکم ، جان ویلی و پسران

نویسنده: Patryk Kozioł