تحصیلات

سیستم آموزش افغانستان بیش از سه دهه درگیری پایدار ویران شده است. برای بسیاری از کودکان کشور ، تکمیل دبستان یک رویای دوردست - به ویژه در مناطق روستایی و دختران - با وجود پیشرفت های اخیر در افزایش ثبت نام باقی مانده است.

در فقیرترین و دورافتاده کشور ، میزان ثبت نام بسیار متفاوت است و دختران هنوز هم دسترسی مساوی ندارند.

تخمین زده می شود 3. 7 میلیون کودک در افغانستان خارج از مدرسه هستند-60 ٪ از آنها دختران هستند.

دلایل تأکید بر ثبت نام پایین دختران ، ناامنی و هنجارها و شیوه های سنتی مربوط به نقش دختران و زنان در جامعه است. دلایل دیگر را می توان در بخشی از کمبود معلمان زن ، به ویژه در مدارس روستایی توضیح داد. تنها 16 درصد از مدارس افغانستان فقط دختران هستند و بسیاری از آنها فاقد امکانات بهداشتی مناسب هستند ، که این امر مانع حضور بیشتر می شود. برخی از عوامل اجتماعی فرهنگی و اعتقادات سنتی نیز آموزش دختران را تضعیف می کند. دختران همچنان به ازدواج بسیار جوان ادامه می دهند - 17 درصد قبل از تولد 15 سالگی.

در بعضی از مناطق کشور ، کمبود مدارس و حمل و نقل کافی موانع اصلی آموزش است - پیاده روی طولانی به مدرسه به معنای کمتر کودکان است. موانع جغرافیایی ، به ویژه در مناطق کوهستانی ، رسیدن به کلاس را برای کودکان سخت می کند. هنگامی که کودکان این کار را انجام می دهند ، آنها اغلب کیفیت پایین تر از آموزش دریافت می کنند زیرا تنها 48 درصد از معلمان خود دارای حداقل مدارک تحصیلی (معادل مدرک دانشیار) هستند.

بحران های اجتماعی-سیاسی و بشردوستانه که افغانستان با آن روبرو هستند ، بر یک سیستم آموزش شکننده تأثیر می گذارد. بلایای طبیعی مانند سیل ، زمین لرزه و زمین لغزش اوضاع را برای همه کودکان تشدید می کند. این عوامل نگرانی والدین در مورد ایمنی را افزایش می دهد و می تواند مانع از ارسال فرزندان خود به مدرسه شود.

راه حل

ارائه آموزش با کیفیت برای آسیب پذیرترین

یک سیستم آموزش قوی برای به دست آوردن فرزندان بیشتر در مدرسه ، نگه داشتن آنها در آنجا و کمک به آنها برای سالمندان و شهروندان سالم ، مهم است. هر سال از تحصیل به طور متوسط دستمزدهای آینده را به طور متوسط 3. 9 ٪ افزایش می دهد. حمایت ما در سطح ملی ، استانی ، جامعه با همکاری نزدیک با وزارت آموزش و پرورش و سایر شرکا ، بر آسیب پذیرترین افراد در مناطق محروم ، به ویژه دختران ، برای مقابله با عدم یادگیری ناشی از فقر ، تبعیض و درگیری متمرکز است.

آموزش یک دختر نه تنها یک ضرورت اخلاقی بلکه یک ضرورت اقتصادی است.

بیشتر کودکان در مدرسه

دسترسی به آموزش و پرورش حق برای هر کودک است. یونیسف ده ها سال با دولت و شرکا همکاری کرده است تا تعداد کودکانی که به مدرسه می روند را افزایش دهد.

یونیسف بر ثبت نام و حفظ آسیب پذیرترین کودکان ، به ویژه کسانی که خارج از مدرسه و دختران هستند ، تمرکز دارد. ما از سیستم رسمی مدرسه و برنامه آموزش جامعه مبتنی بر جامعه (CBE) حمایت می کنیم ، مدارس مبتنی بر جامعه را ایجاد می کنیم و مراکز یادگیری را تسریع می کنیم در محدوده سه کیلومتری از جامعه هر کودک. ما به شناسایی مسیرهای جایگزین برای یادگیری و افزایش فرصت های آموزش برای سخت ترین دسترسی کمک می کنیم. چشم انداز سالهای آینده ثبت نام حدود 50 درصد از کودکان خارج از مدرسه است که با بسیج حمایت از پرونده سرمایه گذاری CBE حدود 1. 7 میلیون کودک است.

بهبود آموزش با کیفیت

یونیسف با وزارت آموزش و پرورش و سایر شرکا برای بهبود کیفیت آموزش ، ایجاد سیستم های آموزشی بهتر و پشتیبانی از محیط هایی که منجر به یادگیری و توسعه می شوند ، همکاری می کند.

دولت افغانستان رویکردی را اتخاذ کرده است ، که بر فراز ، یادگیری کودک محور و یک محیط یادگیری ایمن ، سالم و محافظ با مشارکت فعال جامعه متمرکز است. یونیسف همچنین به وزارت آموزش و پرورش در تلاش های خود برای توسعه یک چارچوب ارزیابی ملی برای سیستم آموزش ابتدایی ، مرتبط با یک چارچوب صلاحیت ملی کمک می کند.

بهبود ظرفیت نهادی

یونیسف با بالاترین سطح دولت طرفداری می کند و پشتیبانی فنی و مالی مداوم از آموزش وزارت را برای بهبود شیوه های مدیریت و هماهنگی مشارکت در همه سطوح فراهم می کند.

در سطح ملی ، یونیسف از توسعه و برنامه ریزی سیاست ها ، استراتژی ها و برنامه های جدید با تمرکز ویژه بر کودکان خارج از مدرسه ، آموزش دختران و رشد اولیه کودکی پشتیبانی می کند. در سطح جامعه ، یونیسف از نزدیک با مدیریت مدارس شورای (شوراهای مشاوره) ، والدین ، اعضای جامعه ، تصمیم گیرندگان و فرزندان خود برای بهبود مدیریت مدارس جامعه همکاری می کند.

آمادگی و پاسخ اضطراری

یونیسف آموزش اضطراری را برای اطمینان از ادامه کار کودکان به مدرسه در هنگام بلایا و درگیری فراهم می کند. یونیسف و صرفه جویی در کودکان ، آموزش و پرورش در گروه کار در مواقع اضطراری را که از وزارت آموزش و پرورش در پاسخ به فاجعه خود پشتیبانی می کند ، رهبری می کنند. یونیسف بر ترویج انسجام اجتماعی و فرهنگ صلح در جوامع محلی ، به ویژه در مناطقی که ترس و خشونت همچنان ادامه دارد ، تمرکز دارد.