ارزهای جهان

فعالیت های اساسی اقتصادی مانند خرید و فروش ، که در غیر این صورت به عنوان تجارت یا تجارت شناخته می شود ، به هزاران سال باز می گردد. با این حال ، در زمان های باستان ، هیچ وسیله مشترکی از مبادله مانند ارز وجود نداشت. کالاها و خدمات از طریق تجارت Barter رد و بدل شدند. اما ، این نوع تجارت نمی تواند پایدار باشد و منجر به خسارات متعددی شود ، به خصوص برای کسانی که کالاهای با ارزش تر را برای موارد کمتری رد و بدل می کردند. از این رو ، نیاز به وسیله خرید و فروش جهانی پذیرفته شده وجود داشت. در حدود 600 سال قبل از میلاد ، اولین ارز ، Shekel بین النهرین ، در لیدیا (ترکیه امروزی) ظاهر شد.

ارز چیست؟

به طور کلی ، یک ارز پولی به هر شکلی است که به عنوان واسطه مبادله ، به ویژه در سکه ها و فرم های اسکناس استفاده می شود. پول را می توان به عنوان هر مناقصه قانونی صادر شده توسط دولت تعریف کرد و به عنوان پرداخت کالا یا خدمات ارائه شده ، مالیات و بازپرداخت بدهی پذیرفته شد. بنابراین ، ارز یک واحد پولی است که توسط خریدار برای به دست آوردن کالا یا خدمات از یک فروشنده استفاده می شود. بیشتر کشورها ارزهای خود را دارند. بنابراین ، یک کشور ممکن است از ارز خود در کشور دیگری استفاده نکند ، مگر اینکه با نرخ ارز به ارز محلی تبدیل شود. با این حال ، دو یا چند کشور می توانند از یک ارز استفاده کنند. به عنوان مثال ، نوزده کشور عضو اتحادیه اروپا از ارز مشترک معروف به یورو (یورو) استفاده می کنند.

طبقه بندی ارز

ارزها را می توان به سه سیستم پولی طبقه بندی کرد. نماینده ، کالا و پول فیات. پول نماینده پولی است که روی کاغذ چاپ می شود که ارزش یک کالا یا کالا را نشان می دهد. به عنوان مثال ، یک گواهی طلا که نشان دهنده ارزش طلا است. پول کالا در قالب سایر موارد مانند طلا یا ابریشم پول است که می تواند در خرید کالاهای دیگر استفاده شود. پول فیات ارز است که توسط دولت صادر می شود و به هیچ کالایی نمی پردازد. شکل دیگری از محبوبیت ارز ، ارز مجازی است ، یک ارز دیجیتالی و کنترل نشده صادر شده و کنترل شده توسط توسعه دهنده. مثالها شامل Litecoin و بیت کوین است.

ارزهای محبوب

تقریباً هر کشور ارز منحصر به فردی دارد ، اگرچه برخی از کشورها ارزهای مشترکی دارند. در حال حاضر ، حدود 180 ارز در سراسر جهان استفاده می شود و توسط سازمان ملل متحد شناخته می شود. با این حال ، همه ارزها از قدرت یا ارزش برابر برخوردار نیستند. برخی از آنها قوی تر و به طور مکرر در بازارهای ارزی تجارت می کنند. دینار کویتی قوی ترین و بالاترین ارز در جهان است. این همچنین با ارزش و ارزش آن به منابع نفتی کویت ، ارزشمندترین ارز در جهان است.

دلار آمریکا (US$) بیشترین ارز مورد استفاده و تجاری است. این ارز به عنوان اصلی ترین ارز ذخیره جهان در نظر گرفته می شود که توسط اکثر بانک های تجاری و مرکزی در سطح جهان نگهداری می شود. علاوه بر ایالات متحده، 22 کشور دیگر، از جمله استرالیا و کانادا، از اشکال مختلف دلار استفاده می کنند. واحد پول یورو (یورو) توسط 19 کشور از 27 کشور عضو اتحادیه اروپا مورد استفاده قرار می گیرد و آن را به یکی از ارزهای مورد استفاده اکثر کشورها تبدیل می کند. پوند استرلینگ (£) قدیمی ترین واحد پولی است که هنوز استفاده می شود و واحد پول رسمی بریتانیا است. سایر ارزهای قدرتمند عبارتند از ین ژاپن (¥) و روپیه هند (₹)

چرا کشورها به ارز نیاز دارند

تقریباً هر کشوری با سایر کشورها چه در منطقه خود و چه در خارج از کشور تجارت می کند. برخی از کشورها بیش از سایرین تجارت می کنند. در بیشتر موارد، تجارت پایاپای عملی نیست، بنابراین در چنین شرایطی از پول استفاده می شود. با این حال، کشورها انواع مختلف ارز یا پول با واحدهای حساب متفاوت دارند. بنابراین نمی توانند با استفاده از ارزهای محلی از کشور دیگری کالا بخرند. رایج ترین راه حل برای این مشکل صرافی است.

ارز به دلیل نرخ ارز برای یک کشور مهم است. کشورها از ذخایر ارز خارجی خود برای تثبیت نرخ ارز استفاده می کنند تا در بازار صادرات رقابتی شوند، اعتماد سرمایه گذاران را بهبود بخشند و در طول بحران نقد شوند. ذخایر ارزی نیز برای جبران بدهی های خارجی و تامین مالی بخش های مختلف اقتصاد مورد نیاز است.